My butler

My butler; personal guide to good taste & bad manners

La Mangerie: 9

Het aantal Nederlandse restauranteigenaren dat al meer dan 25 jaar vanuit hetzelfde pand met een nimmer tanend fanatisme hun bedrijf runt is op de vingers van één hand te tellen. Gerry en Hans Cals van La Mangerie in Venlo drijven hun zaak inmiddels sinds 1979 met een rust en plezier dat we nog niet vaak hebben gezien. Alhoewel we een uur eerder dan aangekon-digd arriveren, worden we met een hartelijk “hoe vroeger de mensen, hoe schoner het volk” ontvangen.

Er verschijnt prachtig vers brood op tafel dat Hans elke dag vers maakt, even later gevolgd door de amuses: een hapje van gerookte zalm met waterbuffelkaas, een minisalade van appel met daarop een stukje kreeft en een gevogelte rillette. Daarbij een fris glas Zuid-Afrikaanse wijn (€ 4,-). Deze amuses doen wat ze moeten doen, namelijk de zinnen prikkelen en voorbereiden op wat er komen gaat. Er kan uiteraard a la carte gegeten worden maar we kiezen voor het vier gangen menu Marché (€ 44,-) met daarbij een wijnarrangement (€ 27,-).

Als eerste gang verschijnt er een salade van tonijn met avocado en een Limburgse mosterddressing. De opmaak van het gerecht doet bijna Japans aan met een schitterende bloem van de Oost-Indische kers die trots op de salade prijkt. Met de mosterddressing maakt de keuken duidelijk dat we toch echt in Limburg zitten. Bij deze salade genieten we van een glas Pinot Blanc uit de Elzas. Na de salade komt er een koffiekopje op tafel met daarin een warme cappuccino van eekhoorntjesbrood en truffel. De soep is licht gebonden met ganzenlever. Wat ons betreft is dit het hoogtepunt van de avond. Het aardse van de eekhoorntjesbrood en de truffel en het ronde van de lever komen perfect samen in dit soepje dat ondanks de heftige ingre-diënten licht aandoet. Gerry schenkt er een lekker glas frisse witte Bourgog-ne bij.

Als tussengerecht verschijnt er een stukje gebakken zeebaars op een bedje van diverse groenten met een sausje van wortel. Ook bij dit gerecht zijn ‘zuiver en licht’ de bepalende factoren. Dat zal de groep Japanners die aan een andere tafel is aangeschoven ook bekoren. Zij zijn thuis niet anders ge-wend. De Rioja die daarna wordt geschonken verraadt dat een hartig vlees-gerecht volgt. Het blijkt wilde eend te zijn waarvan de borst prachtig rosé gebraden is en de boutjes zachtjes zijn gestoofd. Daarbij komen wat gesau-teerde cantharellen, drie bereidingen van aardappel en prachtige groenten. Hoe subliem kan eenvoud zijn?

Nadat we met een kwartiertje de tijd hebben gekregen om alle indrukken te verwerken komen er drie bereidingen van zomerfruit ter tafel. Een bosbes-sensoufflé met sorbetijs, een bavarois van bosbessen en rode vruchtjes in wijn. Daarbij drinken we een glas fruitige Moscato d’Asti, de lichte dessert-bubbels uit de Italiaanse regio Piemonte. Tot slot serveert Gerry een fijne espresso met een keur aan huisgemaakte zoetigheid: diverse bonbons, chocola, cake, truffel, karamel en pepermunt. Samen met een glas eau de vie de framboises vormt dit een onvergetelijke afsluiting van een geweldig diner. De 26 jaar ervaring van Gerry en Hans betalen zich terug. En hoe: een heel evenwichtige menusamenstelling, mooie wijnen, ambachtelijke, pure gerechten en een heel prettige sfeer. Met een eindafrekening van slechts € 166,- schaart La Mangerie zich dan ook op een nette plaats in onze per-soonlijke top 5 van mooiste zaken van Nederland.

Bron: My butler; personal guide to good taste & bad manners Nummer 115